BAŃSKA SZCZAWNICA - Stary Zamek
Opis atrakcji turystycznej
Tzw. Stary Zamek lub Zamek Miejski w Bańskiej Szczawnicy powstał ok. połowy XVI wieku. W wyniku zagrożenia tureckiego postanowiono przebudować stojący na wzgórzu Paradajs (630 m npm.) XIII-wieczny kościół Najświętszej Marii Panny. Równocześnie istniał tu cmentarz oraz romańska kaplica cmentarna św. Michała. Już w końcu XV wieku przebudowano główną świątynię w stylu gotyckim i lepiej ją ufortyfikowano. Podczas późniejszej inkastelizacji obiektu zlikwidowano sklepienie, aby powstał wewnętrzny dziedziniec, a nawy zabudowano tworząc dwa piętra. Kaplicę cmentarną nadbudowano i utworzono z niej basztę w murze obronnym, rozbudowano też XIV-wieczną wieżę Himmelreich, która od tego czasu prócz funkcji obronnych pełniła rolę więzienia i katowni. W zamku regularnie stacjonowało 50-60 żołnierzy. W XVIII w. wieża bramna została przebudowana na barokową dzwonnicę, w której to postaci można ją oglądać do dziś. Od 1900 roku budowla mieści muzeum miejskie, obecnie jeden z oddziałów Słowackiego Muzeum Górnictwa, m.in. z ekspozycją sakralną i archeologiczną. Otwarty jest przez cały rok, w sezonie (maj-wrzesień) codziennie w godz. 9:00-17:00, po sezonie od wtorku do niedzieli w godz. 8:00-16:00.
Foto i wideo galeria
Atrakcje turyst. w pobliżu
Możesz dzięki nim zaplanować udany urlop, podróż, wycieczkę.
Położenie i dane kontaktowe
Współrzędne geograficzne*:
Banska Szczawnica - Stary Zamek
zapis D: N48.4596329° E18.8913357°
zapis DMS: 48°27'34.68''N 18°53'28.81''E
* Istnieje kilka formatów zapisu współrzędnych geograficznych. Każde urządzenie GPS lub mapa elektroniczna używa jeden z powyższych
Otwórz w: Google Maps, Bing Maps, Openstreet Maps, Mapy.com
Recenzje turystów
Masz już konto w serwisie? Zaloguj się.
Aby dodać recenzję i ocenić atrakcję turystyczna posiadanie konta nie jest konieczne (choć zalecane). Wystarczy podać tylko nick/pseudonim pod jakim będzie wyświetlana recenzja i prawidłowy email (pozostanie ukryty i bezpieczny)
Zwiedzanie odbywa się bez przewodnika i polega na chodzeniu po zakamarkach warowni. Mimo, że brak tu wyposażenia, a ekspozycje są skromne, jest to bardzo ciekawe zajęcie i nasz maluch nie nudził się, choć zajeło nam to 1,5 godziny. Wchodzi się do piwnic, dawnych komnat, cel więziennych, baszt, kaplicy, wieży bramnej - dzwonnicy itp.
Ruiny nie przypominają żadnego polskiego zamku, jak wspomniałem są dosyć dziwacznie. Już z zewnątrz intrygująco wyglądają potężne białe mury z basztami i strzelnicami otaczające kamienny gotycki kościół z wieżyczkami, a do tego wysoka barokowa wieża bramna. Po wejściu do środka widzimy jeszcze małą romańską kaplicę, wkomponowaną w mury obronne. Tak więc jest sporo różnorodnych elementów, a całość tworzy wspaniały i unikatowy zabytek.
Główny budynek posiada 2 wejścia. Pierwszym wchodzimy do prezbiterium i zakrystii dawnego kościoła, gdzie wystawione są barokowe rzeźby religijne, kartusze herbowe oraz makieta miejscowego ołtarza z pocz. XVI-wieku, który być może będzie odtworzony.
Drugie wejście prowadzi na wewnętrzny dziedziniec o białych ścianach, bardzo klimatyczny i nie przypominający w ogóle kościoła. Można wchodzić do kilku pomieszczeń i na piętro. Jest tu niewielka ekspozycja archeologiczna, a przy ścianach rozstawiono różne kamienne detale z dawnej budowli. Ciekawe są oryginalne XV-wieczne spiralne schody z 3 filarami, zbudowane w oparciu o chrześcijańską symbolikę, a prowadzące... donikąd! Spora część budynku jest jednak niedostępna dla turystów.
W dzwonnicy natomiast znajduje się komnata z wystawą starych zegarów, dzwony i otwarty taras widokowy. Zwiedza się też pomieszczenia w fortyfikacjach, w tym największa basztę Himmelreich i wystawę kowalstwa w innej wieży. Cały obwód murów obronnych posiada drewniane ganki strażnicze, po których spacer z pewnością byłby fajną atrakcją, ale niestety wszystkie wejścia są zamknięte. Prawdopodobnie wymagają remontu. Niewielkie prace są jednak prowadzone w innych miejscach.
Muzeum jest przygotowane na turystów z naszego kraju - plan i wszelkie informacje przydatne przy zwiedzaniu znajdują się na otrzymanych w kasie kartkach w języku polskim.
Dojście piechotą z głównego placu Bańskiej Szczawnicy trwa krótko, ale prowadzi po licznych schodach.