Przewodnik turystyczny - Leżajsk i okolice

Dwór Mniszchów i Czartoryskich z końca XVII wieku przez dziesięciolecia stał w w całkowitej ruinie. W 2023 roku zakończono jego remont i wraz z ze zrewitalizowanym parkiem został oddany na cele kulturalne. Prezentowana jest wystawa o kulturze dworskiej, historii Bielin oraz rodów szlacheckich, które władały dworem. Oryginalne wyposażenie nie zachowało się, ale nowe jest tak dobrane, by wiernie odtwarzało wnętrze siedziby szlacheckiej. Zwiedzanie z przewodnikiem jest na razie bezpłatne. W uporządkowanym parku dworskim, pośród starodrzewia i trzech stawów, można pospacerować alejkami z małą architekturą.

Miejsce przy drodze, gdzie San na odcinku 300 metrów posiada pofałdowane progami skalnymi dno. Dzięki temu tworzą się tu małe wodospady i kipiele. Aby umożliwić bezpieczne oglądanie ciekawostki przyrodniczej przy drodze powstał zajazd i taras widokowy. Do tego są tablice informacyjne i ławki.

Z miejscowości Głogowiec leżącej w widłach rzek Wisłok i San można podejść lub podjechać ok. 2 km droga gruntową (autem może być trudno) do niskiej wieży (bardziej platformy widokowej) postawionej w 2017 roku. Na tzw. Szpicu, tuż przy miejscu, gdzie obie rzeki łącza się, wydzielono teren na cele turystyczne. Pod wieżą postawiono ławę piknikową, obok jest miejsce na ognisko z ławkami, stojak na rowery.

Naturalne jezioro polodowcowe funkcjonuje jako teren rekreacyjny. Zbiornik ma powierzchnię 8 ha, a jego brzegi są trawiaste. Piasek jest tylko w strefie kąpieliska strzeżonego i jest go niewiele. Zalew posiada infrastrukturę z kilkoma lokalami gastronomicznymi, polem biwakowym i darmowym parkingiem. Są tu też boiska sportowe, wypożyczania sprzętu i plac zabaw. Duża przestrzeń do rozłożenia się, a ściana lasu sosnowego po jednej stronie daje cień. W wakacje odbywają się koncerty i imprezy.

Obronne opactwo z 1. połowy XVII wieku, pierwszy żeński klasztor w diecezji przemyskiej. Mury ze strzelnicami otaczające klasztor i kościół pw. św. Mikołaja i Stanisława biskupa mają ponad 800 metrów długości i 8 baszt. Wewnątrz murów rozciąga się piękny, zadbany park. Można po nim pospacerować, pooglądać fortyfikacje, drogę krzyżową upamiętniająca miejsca kaźni i męczeństwa XX-wieku (Golgota Narodów), pomniki ks. Popiełuszki i węgierskiego bohatera Franciszka II Rakoczego. Pamiątką po pobycie tu Niemców jest niezwykłe pomieszczenie zwane Czarną Kaplicą. Pożar przez nich wywołany wytworzył tak ogromną temperaturę, że ceglane ściany wraz ze stropem zaczęły się topić, tworząc różnej wielkości czarne nacieki i sople. Zostało to zachowane i robi duże wrażenie. W kościele warto zwrócić uwagę na bogato rzeźbiony renesansowy portal wejściowy, jeden z najważniejszych zabytków Jarosławia.

Miejsce z widokiem na opactwo benedyktynek i dolinę Sanu na jarosławskim Małym Rynku. Zostało specjalnie przygotowane z ozdobnym murkiem i tablicami informacyjnymi. Niestety z biegiem lat tablice uległy zniszczeniu, a widok przysłania roślinność. Punkt czeka więc na rewitalizację.

Zalew utworzono w latach 80-tych XX wieku na potoku Jagoda na peryferiach miasta. Ma 3,3 ha powierzchni i jest łowiskiem dla wędkarzy. Nie ma tu kąpieliska, ale funkcjonuje plaża i teren rekreacyjny. Dla dzieci plac zabaw ze zjeżdżalniami i huśtawkami, dla starszych boisko do siatkówki plażowej. Dookoła prowadzi ścieżka piesza i rowerowa. W sezonie miasto organizuje tu pikniki sportowe i lokalne imprezy.

Niewielki zalew z piaszczystą plażą i kąpieliskiem strzeżonym w ścisłym sezonie. Z infrastruktury są tu toalety, prysznice, altanki, wypożyczalnia sprzętu, boisko do siatkówki, mały plac zabaw dla dzieci, mobilny bar, a nawet sauna. Woda płytka i ciepła, ale trochę zmulona. Brak cienia. Wstęp, parking, toalety bezpłatne. Przy parkingu fajna karczma ze świetnym placem zabaw.

Nowe miejsce na turystycznej mapie Podkarpacia, powstałe w 2021 roku na zbiorniku retencyjnym utworzonym 10 lat wcześniej. Część strzeżona kąpieliska zajmuje odcinek 100 metrów i podzielona jest na 3 strefy głębokości. Piaszczystego brzegu i miejsc do plażowania jest tu jednak kilka razy więcej, bo zbiornik jest sporych rozmiarów (powierzchnia 16 ha) i ma podłużny kształt. Część nabrzeża też zadrzewiona i tam można znaleźć cień. Zalew posiada 2 wyspy, z których jedna mieści 20-metrową wieżę widokową z ciekawą panoramą okolicy. W sezonie można z niej zjechać tyrolką nad wodą. Plaża dysponuje rozbudowaną infrastrukturą z licznymi przebieralniami, sanitariatami, wypożyczalnią sprzętu wodnego, boiskami do piłki plażowej, molo i kilkoma punktami gastronomicznymi. Dla dzieci są: park linowy, ścianki wspinaczkowe, plac zabaw. W pobliżu utworzono tor rowerowy - pumptrack. Podwolinę można obejść dookoła dzięki ścieżce pieszo-rowerowej. Parking płatny od czerwca do września.

Miejsce popularne w okresie PRL, potem zaniedbane, a woda zanieczyszczona. Niedawno rozpoczęto proces rewitalizacji zbiornika, woda została już oczyszczona, postawiono ławki, wykonano alejki, 2 pomosty i ścieżkę spacerowo-rowerową dookoła zalewu. Na darmowym parkingu są toalety. Odbywają się tu imprezy. Wciąż nie ma jednak oficjalnego kąpieliska, porządnej piaszczystej plaży i zaplecza gastronomicznego (poza 1 barem).

Pałac posiada historię sięgającą XVII wieku, ale obecny kształt nadali mu Lubomirscy na przełomie XVIII/XIX stulecia. Obiekt przetrwał w mało ciekawej, zeszpeconej formie, dopiero niedawny remont przywrócił mu dawny blask. W środku działa muzeum z ekspozycją historycznych wnętrz z jadalnią, salą balową czy salonem. Dalsza wystawa poświęcona jest dziejom miasta i regionu oraz etnografii. Brak tu nowoczesnych rozwiązań, dodatkowo zwiedzanie w kapciach. Osobną część stanowi muzeum pożarnictwa, ulokowane w dawnej stajni. Zawiera 1200 eksponatów ukazujących historię straży pożarnych z okolic Przeworska od XIX wieku do czasów współczesnych, w tym unikatową kolekcję sikawek ręcznych. Pałac otacza ładny park krajobrazowy ze starodrzewiem i kilkoma budynkami jak oranżeria (z wystawami czasowymi), kordegarda, brama główna.

Rezydencja najpotężniejszych rodów magnackich XVIII-wiecznej Polski - Sieniawskich, a potem Czartoryskich. Składa się z pałacu, oficyny, pawilonu, dwóch kordegard, pałacyku letniego, stajni-wozowni, spichlerza, domu zarządcy folwarku, domu ogrodnika, ogrodzenia z bramą, pozostałości fortyfikacji i parku. Pierwotnie był tu bowiem obronny dwór otoczony bastionami, potem jednak zainwestowano w budynek ogrodowy (pomarańczarnię), który rozbudowano do wytwornego pałacu, a po dworze nie pozostał ślad. Ostateczny późnobarokowy kształt nadali mu Czartoryscy pod koniec XIX wieku. Gościły tu wybitne postacie swojej epoki, lubił przyjeżdżać nawet car Aleksander I. Obecnie to własność sieci hotelowej - funkcjonuje jako hotel, restauracja, SPA. Dla turystów do oglądnięcia jest park, a budowle pałacowe można zwiedzić tylko podczas okazjonalnie organizowanych oprowadzań przez przewodnika (ogłoszenia na profilu FB). W sezonie w każdą niedzielę działa Stefa zabaw dla dzieci.

Najmniejszy w kraju rezerwat. Naturalne stanowisko nie występującej w Polsce rośliny - azalii pontyjskiej. Krzewy są ogrodzone siatką, teren można obejść dookoła. Żółte kwiaty kwitnącej azalii pojawiają się w maju i są widoczne ok. 3 tygodni. Wtedy warto odwiedzić to miejsce, w innym przypadku nie ma tu nic ciekawego. Azalia pontyjska rośnie na Kaukazie i w Azji Mniejszej, dlatego tradycja wiąże jej pojawienie się w tym miejscu z Tatarami.