ŁÓDŹ - Orientarium ZOO

Zoo odwiedziliśmy 2 maja łudząc się że będzie trochę mniej odwiedzających niż w inne dni majówki. Całkowicie się myliliśmy. Ilość ludzi, która odwiedza to miejsce jest wprost niewiarygodna. Nawet planowany przyjazd rankiem, 20 minut po otwarciu był chybiony, bo utknęliśmy w wielkim korku. Turyście nie znającemu terenu trudno się zorientować, który z proponowanych parkingów wygrać i sam mimo odwiedzin nie wiem, który jest najlepszy. Pewne jest, że nie można ufać mapom Google, które pokierowały nas chyba najgorszą drogą pod bramę wejściowa (ul. Konstantynowską od płn.-wschodu). Obok jest parking, ale po skręcie w lewo, więc auta z naprzeciwka miały pierwszeństwo i miejsc bardzo szybko ubywało (duży plus za licznik wolnych miejsc na wjeździe). Gdybyśmy stali w kolejce i tak zabrakłoby ich dla nas.
Złotej rady udzieliła nam straż miejska stojąca pod parkingiem - wystarczy zboczyć z drogi na ostatnim skrzyżowaniu przed parkiem, który poprzedza zoo i znajdziemy wolne miejsca przy drodze, do tego darmowe. Wyjechaliśmy z korka i po skręcie w lewo w ul. Unii Lubelskiej rzeczywiście natrafiliśmy na sporo wolnych miejsc.

Zoo przybrało nazwę Orientarium od nowego budynku prezentującego faunę Azji. Faktycznie jest to ogromna budowla, większa od wrocławskiego afrykarium, ale to nie koniecznie zaleta - jest dużo do chodzenia, a mniej do oglądania. Z drugiej strony pamiętam zdjęcia z Wrocławia jak ludzie w szczycie sezonu stali w kolejce godzinę do kasy, a potem drugą do afrykarium i to było nieakceptowalne. Tutaj nie ma tego problemu, do orientarium wchodzi się od razu i wszyscy się mieszczą
Problematyczna jest niewielka liczba zwierząt na tak wielkiej powierzchni orientarium. Przykładowo słonie zajmują największy obszar wewnątrz i do tego sporo zewnętrznego wybiegu z tarasami. I jeśli zwierzęta przebywają na zewnątrz to w środku jest pustka. I vice versa, jak są w środku nie ma po co iść na tarasy, które notabene są bardzo rozbudowane, z kilkoma kondygnacjami.
W drugiej części orientarium są jedne z najbardziej atrakcyjnych zwierzątek w Łodzi - małe wydry, której przedstawicielka występuje w kultowej bajce "Pingwiny z Madagaskaru". Za naszym pierwszym przejściem jednak w ogóle ich nie było. Szliśmy ścieżką na piętrze przez puste wybiegi słoni, potem jakiś pojedyncze ospałe małpy, następnie kolejna dużą sala i nieruchomy krokodyl, śpiący niedźwiedź i tapir, kolejne odpoczywające małpy. Tyle zobaczyliśmy po przejścia prawie całego orientarium. Zastanawialiśmy skąd popularność tego miejsca?
Odczucia polepszyły się dopiero po zejściu na dół do pomieszczenia z akwariami. Tu już było co oglądać. Jeden wielki zbiornik z możliwością obserwacji w tunelu oraz na leżakach, jak w kinie oraz parę mniejszych. Nie jest to najbardziej efektowne wielkie akwarium jakie widzieliśmy, w innych wystrój lub gatunki ryb były ciekawsze (np. większe rekiny czy płaszczki), rafa koralowa dość kiepska, ale całość robi wrażenie, a do tego po raz pierwszy mieliśmy okazję zobaczyć płetwonurka czyszczącego szyby w akwarium! Pod względem stanu akwarium, czystości szyb łódzki orientarium nie ma sobie równych. Żadnych rys, zabrudzeń itp. Tę część orientarium warto zobaczyć jak najwcześniej, bo później ścisk jest taki, że ruchem musi kierować obsługa zoo, powstaje kolejka i nie można zwiedzać we własnym tempie.
Akwarium oferuje jeszcze zabawę w goglach do wirtualnej rzeczywistości. Korzystaliśmy z czegoś podobnego w zoo węgierskim, więc tym razem odpuściliśmy.

W orientarium odbywają się pokazy. Widzieliśmy kąpiel słoni i karmienie wyderek. O ile na pierwsze schodzą się rano dosłownie wszyscy odwiedzający, to na drugie mało kto, a nie jest wcale mniej ciekawe. Na kąpiel trzeba się ustawić po prawej stronie wybiegu ok. 15-20 minut wcześniej. Słonie są polewane wodą z węża, kąpią się też w basenie, a przez okno w ścianie można oglądać co się dzieje pod wodą. Wydarzenie jest też omawiane z głośników, więc zrobiono z tego atrakcyjny spektakl.
Po kąpieli słonie przystępują do intensywnego posypywania piaskiem za pomocą trąby, a nawet tarzają się w nim. I to już można oglądać bez ścisku, bo tłum się rozchodzi. Trzeba dodać, że w basenie razem ze słoniami pływały ich odchody, co u niektórych osób, zwłaszcza dzieci wywoływało spore obrzydzenie.
Natomiast karmienie małych wyder odbywa się się po południu, warto wypatrywać tych zwierzątek wcześniej, bo jak wspomniałem nie zawsze są widoczne, a super się je ogląda. Poruszają się całym stadkiem i są naprawdę pocieszne. Ich karma to bryła lodu, z małymi rybkami zanurzona w wodzie. Powoli rozpuszcza się i wydry dostają jedzonko. Oczywiście zwierzęta same starają się szybciej wydostać ryby z lodu, co też jest widowiskowe.

W sumie więc budynek orientarium nie jest to tak wielką atrakcją jak wskazywałby na to jego rozmiar, a także marketing placówki. Jest dość pomysłowo urządzone, alejki na dole i górze z mostkami i roślinnością, oryginalnie zorganizowanymi wybiegami np. z elementami buddyjskiej światyni, ale na kolana nie powala. Poza ciekawszymi zwierzętami, brakowało mi np. jakiegoś efektownego wodospadu.

Reszta zoo jest już w tradycyjnej formie, bez spektakularnych wybiegów czy ścieżek spacerowych. Jest jeszcze kilka pawilonów: zwierząt nocnych, wiwarium, małpiarnia, akwarium oraz nieczynna motylarnia. W każdym można znaleźć coś ciekawego, a zbiorniki w akwarium również wyróżniają się czystością szyb.
Warto zobaczyć karmienie pingwinów, bo są wtedy bardzo aktywne. Ich wybieg posiada platformę z krzesełkami do oglądania.
Hitem są kapibary, ale zoo chyba przeoczyło ogromną popularność tych wielkich gryzoni, bo na pewno zasługują na podobną platformę jak pingwiny. Przestrzeń do ich oglądania jest mała, ale wystarczyła aby córka nacieszyła oczy i zrobiła mnóstwo fotek na tapetę telefonu. Były 3 kapibary, a po karmieniu stały się całkiem ruchliwe, nawet pływały w sadzawce.
Nieszablonowo zachowywał się pancernik, a przynajmniej tak mi się wydaje, bo kojarzy się raczej ze spokojnym zwierzęciem. a w Łodzi biegał jak oszalały po swoim wybiegu.

Orientarium ZOO wyróżnia się strefami dla dzieci, wydaje mi się że jest pod tym względem najlepsze w kraju. Pierwsza jest niedaleko wejścia, połączona ze strefą gastronomiczną i minizoo. Jest tu kilka fajnych urządzeń ze zjeżdżalniami i wspinaczkami, przy barach stoliki i leżaki, tylko minizoo beznadziejne.
Kolejna strefa jest po drugiej stronie orientarium. To park linowy, dmuchańce, trampoliny. Na całość obowiązuje jeden bilet i sprawia dzieciakom wielka frajdę, córka szalała tu przez godzinę. Jest też darmowy plac zabaw. W pobliżu znajduje się druga strefa gastronomiczna, choć z tylko 1 barem, i cukiernią. Tutaj kupiliśmy obiad i mogę polecić, nawet nie czekaliśmy długo.
W zoo zorganizowana jest gra terenowa z pieczątkami. Początkowo je zbieraliśmy, ale gdy do kolejnych stanowisk z pieczątką stało z 15 osób daliśmy sobie spokój.
Na karcie do tej gry jest mapka, ale tak uproszczona, że de facto bardziej dezinformuje niż informuje. W ogóle oznaczenia i komunikacja w zoo nie są wykonane dobrze. Mimo stosunkowo niewielkich rozmiarów trudno się zorientować gdzie co jest. Chodziliśmy często nadmiarowo i naokoło, bo albo w orientarium zamknięte przejście albo nie wiadomo było jak przejść przez ten wielki budynek.
Na pochwałę zasługuje za to system zakupu biletów. Można to zrobić online by nie stać w kolejkach. Zasady są wygodne, bo nie trzeba kupować na określony dzień, lecz bilet ważny jest miesiąc. Zoo posiada również opcję biletów łączonych z innymi łódzkimi atrakcjami. Jest to bardzo fajna możliwość, ale nie ma co liczyć na odwiedzenie 2 miejsc w ciągu jednego dnia (bilety na dodatkową atrakcję są jednak ważne aż 3 miesiące).
Nam zwiedzanie zajęło 6 godzin i byliśmy wykończeni, ale usatysfakcjonowani. Zoo, mimo wspomnianych mankamentów i drogich biletów, na pewno jest warte odwiedzenia.